Geri döndüm....
Yine çok zaman geçmiş aradan...Ben yine boş durmayıp bu zaman dilimine bir sürü hayal kırıklığı,mutluluk,heyecan,gözyaşı ve ayrılıklar sığdırdım...hadi bakalım başlayalım anlatmaya...Nereye kadar gücüm yeterse...
2008 Benim yılım olacak... :)
Yeni yıl yeni yaş.... Zaman su gibi aktı bu sene gerçekten.. Yeni yıla Budapeşte'de gireceğim diye sevinirken,bu sene ne yapmalı sorusu çıktı ortaya yeniden.Eh o da kazasız...
Büyüdük...
Çok mutlu çocuklardık... Ne dert vardı ne tasa..Hayattaki en büyük derdim sınıf başkanına aşık olmamdı herhalde..Başka ne vardı diye zorluyorum kendimi bulmak için..Yok!! Belki de vardı da...
Kavgalıyım kendimle...
Hayat kavgalarla dolu...Hatta ta kendisi...Ben çok usandım tüm bunlardan... Bundan önceki ufacık yazı sinir anında yazılmıştı..Şimdiyse devamını anlatmaya bile gerek duymuyorum... Küçük bir zaman dilimi kimi zaman...
DÜĞÜM DÜĞÜM...
Az sonra okuyacağınız yazıyı eski notlarımı ararken bir ajandamın içinde buldum...Tarih 24 Mart 2006'yı gösteriyor.Şimdi size çok zor açıklayabileceğim bir ruh hali içindeydim...Zaman geçti elbette...
Takdir bekliyorum :)
Ya valla önceki yazımı az önce yayınladım ama bazı yerleri eksik bırakmışım başlıktaki gibi takdir edildiğimi öğrenmem lazım. :) Şımarmak benim de hakkım.. Biraz dert yanmak...
Çekirge ile spor günleri...
:) Hep bunalımlı yazılar yazacak değiliz ya biraz da eğlenmemiz lazım öyle değil mi? Yaşam aksak topal devam ederken,her gün yeni maceraları da beraberinde getirebiliyor.Daha bu sabah...
Gerçek mi?
Son günlerde radyolarda dinleye dinleye bir şarkı takıldı dilime...Hatta sadece takılmakla kalmadı çok da hoşuma gitti... Ferhat Göçer'in şarkısı "Cennet"ten bahsediyorum... Banane gelecekse dünyanın sonuBitecekse bitsin...
Yeni bir hayat...
Bu kez kelimelerle oynamak geçti içimden... Yeni bir hayat...Her iki anlamda da doğru daha doğrusu her iki kişi için de doğru bu cümle... İnsan vedalarını ardında bırakıp...
Ev günleri...
Sanki hapis günleri yaşıyormuşum gibi oldu başlık, farkındayım...Ama ben inanılmaz keyifli geçirdim şu son birkaç günü...Hapis ne kelime...Tam cennet diyebilirim tabi tüm televizyonları zaptetmiş bağırıp...
Gezdim -gördüm -geldim maalesef!!!
Aralık ayının son haftasından beri inanılmaz bir tempoda yaşıyorum.Ancak bu kez iş anlamında değil eğlence anlamında... :) Aylar evvelinden bayramda acaba ne yapsak ,eh yılbaşıyla...
Geri döndüm.... :)
İnsanın kendinden utanması diye bir şey varmış gerçekten...Tamam bi yere kadar sorumluluklar görmezden gelinebilir,yapılması gerekenler unutulabilir ama bunun süresi 1 yıla ulaşmaz sanırım.Bu kadar zaman...